4. sep, 2016

Bloggen of dromen...

Daar zit ik dan met veel ideeën maar geen idee hoe te starten. Mijn eerste blog... hoe doe je dit? Terwijl mijn dochter van acht maanden het ene na het andere veel te vrolijke boerderijlied afspeelt op haar V-techwagen peins ik over mijn eerste woorden.  Inmiddels ben ik alweer drie zinnen verder, dus is het bloggen toch echt begonnen. Tijd om al mijn dromen, gedachten en ervaringen op papier te kliederen.

Echter dan de vraag, wat ga ik delen in mijn blog? Ervaringen kunnen voor mij nog zo leuk zijn, maar als de lezer na drie zinnen al meer gedroomd heeft dan ik geschreven heb heeft het geen nut. Er is natuurlijk die kleine meid waarover ik honderduit kan vertellen, maar ik wil niet het type ‘trotse moeder-blogger’  worden. Natuurlijk mag er af en toe wel gezegd worden hoe mooi ze is, hoe snel ze leert, hoe lief ze kan spelen, hoe hard ze kan lachen, hoe snel ze al kan kruipen en lopen, hoe ondeugend ze kan zijn...ehhh ... nu doe ik het toch.

Voor nu is het tijd om deze druilerige septemberochtend te spenderen aan mijn gezinnetje en ons sociale leven . Anderhalf uur rijden om te wisselen van de drukte van de stad naar het primitieve Fryslân voor ons bezoek aan vrienden.  Begrijp me niet verkeerd Friese landgenoten, Friesland is leuk en mooi maar.... als mijn WIFI uit gaat, de paarden in de molen moeten lopen voor elektricicteit en de kinderen fierljeppend over de sloot hun dag doorbrengen is dat primitief te noemen.  Doch durven wij de lange tocht aan door stof en modder om bij onze lieve vrienden te geraken.

Alle gekheid op een stokje, Friesland is heel leuk en we komen eraan!  Fijne zondag iedereen!