2. feb, 2017

Waar leven we voor.... en wanneer houdt het op?

Daar ben ik eindelijk weer met een blog. Misschien dacht je dat het bloggen een tijdelijke impuls was, of wellicht dat ik zelfs vergeten was te schrijven, maar niks is minder waar. Ik ben al een flinke tijd behoorlijk moe, ik durf het zelfs wel uitgeput te noemen. Moe zijn kan alleen niet in mijn leven, mijn dochter van ruim een jaar verschoont haar eigen luiers niet en ook haar eigen eten klaarmaken is er helaas nog niet bij. Dan hebben we ook nog zo'n heerlijk pittge dame die liever vermaakt wordt dan zichzelf vermaakt EN ook continu ziek, zwak en misselijk is. Aanstaande maandag mogen we weer met haar naar het ziekenhuis, dagopname voor het zetten van buisjes. Ik hoop dat hierna de ellende van hangen, jammeren en niet lekker zijn eindelijk eens voorbij is.

Dan is er ook nog werk, wat echt heel erg leuk is maar soms ook doodvermoeiend. Met deze kinderen op de behandelgroep is elke dienst weer anders en bijna niks is voorspelbaar. Soms is het vechten met je geduld en vindingrijkheid en soms is het letterlijk vechten om gegooide stoelen uit je gezichtsveld te houden. Als je dan na zo'n dag thuis komt en door mag gaan met je hypere dreumes die je uittest door enorme herrie te maken en je grinnikend aankijkt dan......oef.... ben je oprecht uitgeput.

Weer een bezoekje dokter dan maar en weer een kuurtje antibiotica verder. Dan ga ik ook nog naar de acupuncturist in de hoop dat 'alles doen om het op te lossen'  ook daadwerkelijk gaat helpen. Is het geld weggooien of investeren? Ik ben er nog niet helemaal uit.

Door al dit rennen, vliegen, vallen en weer opstaan en vooral doorgaan doorgaan doorgaan vergeet ik soms te genieten van het leven. we hebben maar heel kort op deze aardbol en eigenlijk zouden we al het goede uit ons leven moeten halen wat erin zit, maar hoe doe je dit? Door de stoomwals aan stress, zorgen en ziekte van het afgelopen jaar weet ik niet meer hoe ik goed moet genieten en ontspannen en denk ik steeds vaker aan de dood. Wat is het doel van ons bestaan, waarom zijn wij hier? Ik heb een liefdevolle man en een prachtige dochter van wie ik beiden erg veel houd. Is mijn levensdoel dan enkel het voortbestaan van de mensheid, of schuilt er ergens nog een ander doel? Soms vraag ik me gewoon af hoe het verder zal gaan. Ik hoop natuurlijk heel oud te mogen worden en mijn dochter te kunnen zien opgroeien, maar wat als ik niet zo gelukkig mag zijn? Wat komt er dan van mijn dochter terecht, en hoe vergaat het mijn man? Dat zijn toch vraagstukken die de laatste tijd regelmatig door mijn hoofd spoken. Het is gek om te bedenken dat er straks niks meer is, en als iedereen van wie wij houden er ook niet meer is, wie weet dan dat wij ooit bestaan hebben? 

Waar leven we voor..... en wanneer houdt het op?

Elke keer als ik deze donkere gedachten heb denk ik vrijwel direct: STOP! Je hebt een heerlijk leven met veel geluk en sta stil bij elke seconde positiviteit die je ervaart i.p.v. de negatieve momenten. Geef wel aandacht aan de slechte dingen, maar verwerk ze en ga door. Probeer te genieten van de mooie momenten meer dan stil te staan zijn bij de slechte momenten. Het is makkelijker gezegd dan gedaan, maar ik ben het echt aan het proberen! Elke moment op de bank als ik tegen mijn man aan kruip ervaar ik nu als een geweldige ervaring en ik haal er energie uit. Evenals de uitspraken van de kinderen op de groep en de nabijheid die ze bij je zoeken, heerlijk. De fratsen van mijn dochter niet te vergeten en de liefde die zij geeft. Ik heb nog een aardige weg te gaan, vooral om fysiek weer een goede boost te krijgen, maar om te starten probeer die intensheid van het leven binnen te laten. Probeer het ook eens, je zal zien dat je veel meer van het leven gaat genieten ;)

Veel liefs van mij!